48.ආගන්තුක කෝපි කෝප්පයක කදුළු කතාව

                   

                 හීනෙකින්වත් හිතපු නැති වෙලාවක මේ ඇගිල්ලට මුද්දක් වැටුනා.....දෛවය කියන්නේ මේක නම්....මට ලැබෙන්න තියෙන ජීවිතෙත් මේක නම් ....අනිත් අයගේ සතුට වෙනුවෙන් මගේ සතුට උකස් කරන්න දෙපාරක් හිතපු නැති කෙල්ලෙක් මම.....ඒක එහෙම උනාට මේ හිතත්  තවත් එක ගෑණියෙක්ගේ බව මතක් කරන්න අම්මලා,අක්කලා, නැන්දලාට පුළුවන් උනා නම් අද මේ ජීවිතේ ගොඩක් වෙනස් වෙන්න තිබුනා.....අවාසනාවකට හරි වාසනාවකට හරි මන් ඒ මනුස්සයා එක්ක දීග ගියා.......ඒක  මේ ජීවිතේ වෙන්න තිබුනු දෙයක්.......ගැලපීම්,නොගැලපීම් එමට තියෙද්දි එක කොනක ඉදන් හැමදේම එකින් එක ගලපන්න උත්සහ කරපු ගෑණු හිතක් මේක .......මහා මුහුද තරම් කදුළු ඇහි පිය යට හංගගෙන ලෝකේටම හිනාව පෙන්නගෙන ලොකු ගමනක් යන්න  පියවරෙන් පියවර ඉස්සරහට ගිය කාලයක් තිබුනා.........සමහරක් නොගැලපීම් ඉස්සරහා මන් මහා වැරදිකාරියක් ගානට දෙස්දෙවුල් අහද්දි කට පියාන පැත්තකට උනේ නිවට කමට නෙවේ මේ මුද්ද රැක ගන්න තිබ්බ උවමනාවට,ගෙදර අයට ලැජ්ජා කරන්න බැරි කමට...........හැබැයි මේ ජීවිතේටත් ඉවසන්න පුළුවන් කම තියෙන ප්‍රමාණයක් තියෙනවා........අන්න ඒ ඉවසුම් කණුව ලගදි පරික්ෂාවට ලක්වෙච්ච එකම ගෑණි මමද කියලා මට හිතුන වාර අනන්තයි...................

    ඒක මහා මුසල කාලයක්ද?,කිලිටි කුණාටුවක් තිබ්බ කාලයක්ද?එහෙමත් නැත්නම් ජීවිතේ හිතින් ටික කලක් හරි සතුටින් හිටපු කාලයක්ද කියලා කියන්න මට තේරුමක් නෑ......................

          ජීවිතේ මොකක් හරි හේතුවකට මන් ඇගිල්ලට වැටුන මුද්ද පාවිච්චි කරේ විශේෂ ගමනකදි විතරයි ......ඔය මුද්ද ඇගිල්ලේ එල්ලන් ඉන්නේ නැති කම නිසා බාහිර ලෝකයෙන් ආපු ගොඩක් ආදරණීය ඇරයුම් වලට   දෙපාරක් නොහිත පයින් ගහන්න තරම් හයිය හිතක් මට ඒ දවස් වල තිබුනා........මගේ ජීවිතේ මොන දේවල් තිබුනත් මගේ අත ගත්ත මනුස්සයට අවංකව,විශ්වාසයෙන් ජීවත් වෙන එකෙන් මන් ලොකු ආඩම්බරයක් අත් වින්දා......ඒත් එක දවසක් මේ ඇස් දෙකට ගැටුන ඒ ඇස් දෙක මගේ හිත සෑහෙන්න දුරකට ඇදන් ගියා..........හරියට මැජික් සංදර්ශණයක ඇස් බැන්දුමක් කරා වගේ.............

                  *******************************************************************************************

                   අපි වරු ගණන් කතා කරා...මොන දේ කතා කරත් අන්තිමෙට මේ කටින් පිට උනේ 

"අපිට කවදාවත් එක වහලක් යටට එන්න බෑ...ඒක හීනයක්........මට බොරු කරන්න බෑ...ඒත් මන් ඔය හිතට පණ වගේ ආදරෙයි තේරුම් ගන්න බලන්න......"

  

                ඉතින් අවසන් මොහොතේ ඇගිලි තුඩකවත් නොගැටි ඒ හිතින් ලබපු ආදරය එක්ක මන් ගෙදරට ගොඩ වෙන්නේ මන් මහා  ලොකු වරදක් කරපු ගෑණියෙක් විදිහට .....ඒ හිත ලග ඉද්දි තිබුන සතුට,සැහැල්ලුව,සැනසීම ,ඔළුවේ තිබ්බ නිදහස.........කට්ටඩියෙකුගේ නුලක් පැන්නා වගේ ගේ උළු වැස්ස පැන්නම අතුරු දහන් වෙලා යනවා..........ඉවුම්පිහුම් කරත් උයා ගත්ත දේ කටට දා ගන්න බෑ......හිත මහා පවුකාර කමක් කරපු ගානට මන් මටම දඩුවම් කර ගන්නවා..........රෑ එළි වෙනකම් කල්පනා කරලා එළි වෙන ජාමේ සාලේ තිබ්බ සැප පහසු පුටුවක  ඇස් පියා ගත්තත් නින්දෙදීවත් මට සැනසීමක් නෑ........මේ විදිහට සති ගානක් විඩා බර ඇස් එක්ක මන් රස්සවට යනවා............

            දවසක් මන් හිතලම බස් එකට ගොඩ උනේ ඒ ආගන්තුක ඇස් දිහා නොබලම මග අරින්න.....ඔව්...මේ නපුරු හිත ඒකත් කලා.....ඒත් ඒදා දවසම.......පිච්චි ,පිච්චි මේ හිත හිතින් අඩන ගමන් කාලය ගත කරා..........ඊට පහුවෙනිදා මන් එනකම් කෝච්චිය ලග හිටපු ඔයාව දැකලා මට මොනාද කියන්න ඕනේ කියලා නිනව්වක් තිබුනේ නෑ.....ඔයා මන් ඉස්සරහ ඇවිත් කිව්වේ

        "මැණික ඇයි මෙහෙම කරන්නේ....දන්නවද මට හිතෙනවා ඔයාව බදාගෙන අඩන්න ඒත් මන් එහෙම ඔයාට ලැජ්ජාවක් කරන්න කැමති නෑ "කියලා....

             හිමීට මේ ඇස් දෙකෙන් ඒ ඇස් දෙක දිහා බලද්දි හීනියට නලීයන කදුළු කැට.......මට මග අරින්න ඕන උනා ඒත් එහෙම නොකර ඉන්න මගේ හිත මටත් වඩා ලෝභ උනා ඒහිතට..........

**************************************************************************************************+**

                 හරියටම මාස 5ක් විතර වද දුන්න මේ ආගන්තුක ආදරය අයින් කරන්න මන් තීරණේ කරා.....ජීවිතේ දෙන්නෙක් ඉස්සරහා වෙනස් වෙවි කතා බහ කරන්න......මට හිත දෙන්නේ නෑ.... කොහොමත් ජීවිතේදී කොච්චර අමාරු උනත් හරි මග තෝරගන්න උත්සහ කරපු ගෑණියෙක් විදිහට එකටම කරේ ෆෝන් එකේ සිම් එක කෑලි වලට කඩලා විසික් කරපු එක....අන්තීම වතාවට කෝපි කෝප්පයක රස බලන්න කාලයකට ඉහතදි ලැබුනු ඇරයුම බාර ගැනීම........ඒ වෙච්ච සිද්දිය තමා මේ විදිහට බුකියේ ලියවුනේ.............

((((((((((((((පුරුද්දකට වගේ යන එන අතරතුර ඔය හිනහවට හිත වැටුනේ සමහර විට මේ හිත ඕනවටත් වැඩියේ මිනිස්සුන්ගේ මනුස්ස කමට ආදරේ කරපු නිසා වෙන්න ඕනා.....ඔය හිතින් සංයමයකින් කල ආරාධනාව ඉවත දාන්න බැරි උන මම...ආගන්තුක හිතත් එක්ක කෝපි කොප්පයක රස විදින්න මගතොටේදි හමු වු එලිමහන් අවන්හලේ අසුන් ගත්තේ හරියට හුරු පුරුදු දෙදෙනෙක් වගේ......මට අද වගේ මතකයි,ආරාධනය ආගන්තුක හිතින් උනත් පළමු කෝපි කොප්ප දෙකේ බර පැන මන් දුන්නා........අපි කතා කලා ඔව් මට වඩා ඔය හිත නොකියා කිව්ව ආදරේට මේ හිත ලෝබ උනා ඒත් ඔය ආදරේ ප්‍රතික්ෂේප කරන්න එකම එක හේතුවක් ඇරෙන්න වෙන කිසි හේතුවක් තිබුනේ නෑ ආගන්තුකයා ඒ ගැන දන්නවා......කෝපි කෝප්පය ඉවර උනා......මිනිත්තු කිහිපයකින් තවත් කෝපි කෝප්ප දෙකක් මේසය උඩ .....නැවතත් ආගන්තුකයාගේ සුපුරුදු අදෝනාව....එය අදෝනාවක් වුයේ එකම දේ නැවත නැවතත් ඔහු මතක් කිරීම නිසාය.....

එදා දිනය අවසන් විය.........

මගේ යටි හිත ඔහුට කාලයත් සමග අපිරිමිතව ආදරය කල නමුත්....ඒ සියල්ල අමතක කර දැමීමට තිබ්බ එකම හේතුව මගේ හදවත මට නැවත නැවතත් මට හිමි වගකීම්,යුතුකම් මතක් කර දෙන්නට වු නිසාය ......... මන් දන්නවා ඒ ආදරේට මගෙන් ගන්න ආදරේ හැරෙන්න වෙන දෙයක් තිබුනේ නෑ...ඒ ආගන්තුක හිතේ තිබ්බේ ආදරේ විතරයි.........සත්තයි ප්‍රාර්ථනා විරහිතව වැටුන මේ මගුල් මුද්ද මේ අතේ නොතිබුනා නම් ඔය හිතට මේ හිත දෙන්න දෙපාරක් හිතන්නේ නෑ....ඒත් මේ මුද්දට බැදුනු වගකීම්,යුතුකම්,විශ්වාසය ඒ විදිහටම ලබා දෙන්න සිද්ධ වෙන නිසා මට සිද්ධ වෙනවා සීමාවෙන් පිට නොපැන ඉන්න....ආගන්තුක හිත ඒ බව දන්නවා.....මේ හැමදේම ඉවර වෙලා කල්ප කාලයක් ගියත් අවුරුදු දෙකකට පස්සෙත් ඔය හිත තාමත් ඒ විදිහමයි කියලා දැන ගන්න ලැබුනම

.......සත්තයි.....මට කර කියා ගන්න දෙයක් නැති උනා..........මේ අපේ ලබා උපන් හැටි කියලා හිත හදා ගමු රත්තරන්...ඒත් පුළුවන් තරම් දුරක් හිත කිලිටි නොකරගෙන අපි යමු...එච්චරයි.........))))))))))))))))))

            

                 අද වෙනකොට කාලය ගොඩක් දුර මේ ජීවිතය ඇදන් ඇවිත්,ආපසු හැරිලා යන්න බැරි තරමට බැදීම්,හැගීම් දැනීම් වැඩි වෙලා.....මන් සතුටින් හැබැයි මොන දේ උනත් ඔය හිතට තිබ්බ ආදරේ,ගෞරවය හැමදාම මේ හිතේ ගැඹුරුම තැනක නිධන් ගතයි........... දැන් ඉතින් ඔය ජීවිතෙත් හදා ගන්නවා නම් මම කැමතී ඒත් බල කරන්න තරම් ඔයාගේ ජීවිතේ අයිතීකාරකමක් ගන්න ,වගකීමක් ගන්න මන් දැන් පරක්කු වැඩි...........දැන් මම අම්මා කෙනෙක් වගකීම ගොඩක් එක්ක සම්ප්‍රදායික ගෑණියෙක්ගේ ජීවිතේ මන් විදිනවා...මොන දේ කොහොම උනත් මගේ දරුවොත් එක්ක මන් සතුටින් කිසිම කහටක් මේ හිත් කොනක උපදින්න මන් ආයෙත් දෙන්නෙත් නෑ.........අවුරුදු ගානකට පස්සෙත් ආදරේ ඉල්ලලා ඔයාගෙන් ඊයේ ආව ලියුමට උත්තර ලියන්න මේ හිත විවර කරන්න මට බෑ..........සමාවෙන්න!මේ හිතින් ඔය කකුල් දෙක ලග වැටිලා වදිනවා හැමදාම මේ ඇගිලි තුඩකවත් නොවැදී ආදරය දුන්නට ඒ වගේම මන් හැමදාම ඔය පිදුම් ලද යුතු හිතට කිලිටි සිතුවිල්ලකින් තොරව පින් දෙනවා! .............

මේ තවත් එක් ගැහැණු හිතක්.............

____________ශානු______________

47.අසම්මතේ සිතුවිලි කැඩපත

පැබ්ලෝ පිකාසෝ මම ගොඩක් ආදරේ කරන චිත්‍ර ශිල්පියෙක් .... Girl Before a Mirror  චිත්‍රය දිහා බලන් හිටිය මට මෙහෙම ලියවුනා අනේ මන්දා චිත්‍රය  මට තේරුම් ගියේ මේ ටික......චිත්‍ර  වලට අරුත් දෙන්න පුළුවන් ඒ ඒ කෙනා දකින විදිහට කැමති නම් චිත්‍රය ගැන මෙතනින් ගිහින් දැන ගන්න

තොල් මත වචන තෙරපා ඇදුණාද

ලය මත සිසිල විතරක් රැදුණාද

සිනහව නැතුව හිත නුඹේ බිදුණාද

රහසින් තනිව ඉන්නට දැන් හිතුණාද

        රාත්‍රිය දිග දැයි මම, නුඹගෙන් ඇසුවාම

        ඇස් කොනකින් නුඹ,මා දෙස බැලුවාම

        සද එලියට හිත මගේ බැදුනාම

        ඔය උණුසුම ලග හිත රැදුණාම

දෙකොපුල් රතු කරගෙන නුඹ හිටියාට

හෙමිහිට  රතදර පහසම මම වින්දාට

ලෝකයාට හොරැහින් ජීවිතයම දුන්නාට

කදුලක් වැටුනා රහසින් හිත රිදුනාට

         ජීවිතයම හිස් බව මට දැනුනාම

         ඔය හිත ලග ජීවිතයම මම හෙව්වාම

         හිත නුඹ ලග නැවති ඇති බව මට දැනුනාම

         දැන්නම් හැර යන්නට ආපසු බැරුවාම 

ලෝබයි යන්න අත හැරදා හැමදාට

යන්නට වෙනවා නුඹ  හැරදා හැමදාට

එහෙමයි හිතුවේ මේ හිත,මේ අද රෑට

නැවතත් එනවා මම නුඹේ ගෙට හෙට රෑට

    __________ශානු____________

46.පිටසක්වල ජීවි පාසැල හා අනේ මම අහිංසකයි ඒත් මට වෙච්ච දේ

                                   

               සති 2ක් ගියා කැරමල් පෝස්ට් එකෙන් පස්සේ මොනවත් ලියන්න හිතුන් නෑ.....අර බුකියට වෙලා වලි දාගත්තා මිසක්.....නිවාඩු පිට ඉන්න නිසා  කරන්න ඒ හැටි වැඩකුත් නෑ ....ගෙදරින් එළියට බැහැලා ඇවිදින්න හරි යනවා කියන්නේ පිස්සු වැඩක් ......ඒ නිසා බුකියයි,බ්ලොගයි, සිංදුයි ,ෆිල්මුයි, පොතුයි බල බල කාලය ගත කරනවා ඒ අතර  තුර පොඩි මනෝ පාරක් හෙම ගහලා යල් පැනපු කතන්දර හෙම මතක් කරනවා ඔහොම මතක් කරගෙන යද්දි....යද්දි....යද්දි..... පොඩි ඉට්ටෝරියක් මතක් උනා ..................ඉට්ටෝරියක් කිව්වට ඉට්ටෝරි සමුහයක්.......

   

                     බස්සි නංගිලාගේ ඉස්කෝලෙට මම ගියේ 4 වසරෙදී කියලා 42.සම පාද ත්‍රිකෝණයක බැදි අහිංසක හැගීම්- II කොටස.මේ ලිපිය කියවපු අයට නම් මතක ඇති.විශ්වාස කරනව නම් කරන්න ඔය 4 වසරේ ඉදන් උ/පෙ. කරන්න එනකම් මට එක යාළුවෙක් හිටියේ නෑ එක්කෝ උන්ට මාව ඇලජික් එහෙමත් නැත්තම් මට උන්ව සෙට් උනේ නෑ මට කොහොමත් කලින් ඉස්කෝල දෙක තරම් පිටසක්වල ජීවී ඉස්කෝලේ ඇල්ලුවෙම නෑ.... අවුරුද්දෙන්,අවුරුද්ද පන්තියෙන් ,පන්තිය ඉහළට යද්දි මාත් නිකන් ඇලිස්ගේ විස්මලන්තේ  ගියා වගේ තමා ,  ක්ලේ , එක එක සත්තුන්ගේ හැඩයේ පොත් බෑග්,වතුර බෝතල්,පැන්සල් පෙට්ටි,පෑන් එක එක සුවද ජාතියෙන් තියෙන මකන ජාති දැක්කේ ඔය ඉස්කෝලෙදි අපරාදේ කියන්න බෑ මට යාළුවෝ නොහිටියට මම මගේ පාඩුවේ සටහන් පිලිවෙලට ලියාගෙන ඉගෙන ගන්න ටික නම් කර ගත්තා.

      

                      ජීවිතේ ගොඩක් දේවල් වෙනස් වෙන|උන සා/පෙ. කරන කාලේ අපේ පොඩි සැට් එකක් හිටියා පැවදි වෙන්න ඔය කාලෙදී මමත් බොහොම අහිංසක ලාමක ටිං ටිං සුවරූපෙන් හිටිය කාලයක්.මාත් ඔය සැට් එකේ සාමාජිකාවක් වෙලා හිටියා....ඔය සැට් එකට ඉතින් ඔය කාලෙදි  විදුහල්පති තුමීගෙන් දන්න කියන ගුරුවරුන්ගෙන් ආදරය ප්‍රසාදය නොඅඩුව ලැබුනා.අෆ්ෆා ඒ කාලේ මතක් වෙනකොට හිනාත් යනවා. මම කොච්චර සීරියස්ව අහිංසකව  හිටියද කියලා.දැන් නම් මම වසයිලු සමහරු කියනවා  මුණටම ...අනේ මන්දා.....

            

                     ඉතින් සා\පෙ ඉවර වෙලා අපිට තිබ්බා සතියක  කොන්වන්ට් එකේ සිස්ටර්ලා එක්ක ජීවත් වෙන්න පොඩි වැඩසටහනක් ,අපේ ගෙදරින් දහසකුත් විරෝධතා මැද කැමැත්තත් අරන් මාත් ඒ වැඩසටහනට  සහභාගි උනා.කියලා වැඩක් නෑ ඒ සිස්ටර්ලා ළමයිව සුරංගනා කතා කියලා ලස්සනට මෝහනය කලා.ඔක්කොම ඉවසා දරා ඉන්න පුළුවන් ඔය කුරිංඤ්ඤන් කොලයි,කෙහෙල් බඩයි,මයියොක්කා දළුයි...දෙන බත් ඩිංගයි කාලා අපිට හිටියෑ හැකියෑ අන්න ඔතනදිත් මගේ හිත ටිකක් පසු බැස්සා ඒත් ඉතින් මම ගෙදර යද්දි බොහෝම සයිලන්ට් මෝහනයක් වෙලා තමා ගියේ...මට ඔය  කොන්වන්ට් යන්න තිබ්බ පිස්සු ආසාව නිසාම අපේ අම්මා පපුවේ අමාරුව හැදිලා අයී.සී.යු. ඉදලත් තියනවා ,ඔය කේස් එකෙන් පස්සේ මම කොන්වන්ට් යන අදහස අත ඇර ගත්තා. (ඕවා අදටත් මතක් කරල අපේ ගෙදර කට්ටිය හිනා වෙනවා,තව දෙයක් මම ගිය අතිරේක පන්තියක එකව්න්ට් සර් කෙනෙක් හිටියා උන්දා මට සිස්ටර් කියලා තමා කතා කරන්නේ මොකද සර්ගේ පන්ති තියෙන්නේ කොන්වන්ට් එක එහා පැත්තේ තට්ටු 3ක ගොඩනැගිල්ලක උඩම තට්ටුවේ ඔතනට මන් කොන්වන්ට් එකට යන එන වෙලාවට  සර්ට මාව පේනවා)

      

                  ඔහොම පාඩුවේ ඉද්දි අපේ සා\පෙ ප්‍රතිඵල ඇවිත් උ\පෙ. පටන් ගත්තා.සා\පෙ කරන කාලේ ඒ වෙනකොට පරණ ප්‍රින්සිපල් සිස්ටර් මාරු වෙලා අලුත් සිස්ටර් කෙනෙක් ඇවිත් හිටියේ ,කොන්වන්ට් එකේ හිටපු දවස් ටිකට ඒ සිස්ටර් අපිව නෝට් කරන් ඉදලා 12 වසරෙන්  පලවෙනි වතාවට ශිෂය නායිකාවන් තෝරද්දි අපිව තෝරගෙන(තොරගෙන කිව්වට එයාට අපිව නෝට් ඒත් අපිව ඉන්ටවිව් කරා) ,එච්චර කාලෙකට ගුරුවරුන්ගේ දන්න අදුනන ළමයිට ඔය පට්ටම ලැබුනු විනා අපි හිටියේ කෑලේ.....12 වසරට වෙන ඉස්කෝල වලින් ආපු ළමයිවත් ඔය නායිකා බැජට තෝර ගත්ත එක තමා ඒ අවුරුද්දේ විශේෂම වැඩේ කියන්නේ ,තෝරා ගත්ත නඩේ එක්ක අපි  වැඩමුළුවකටත් සහභාගි වුනා.... ඒ දවස් වල සුර්ය අරණ චිත්‍ර පටිය ආපු කාලේ ඔය චිත්‍ර පටිය බලන්න යන්න වැඩමුළුව තිබ්බ කුරුණැගල පැත්තේ ෆිල්ම් හෝල් එකකටත් යන්න වාසනාව ලැබුනා...වැඩමුළුව පුරාම පිස්සු නටලා ආපහු අපි ගෙවල් වලට ගියාට බැජ ගහන දවසේ අපිට ඔය වැඩමුළුව කරපු පියතුමා ඉස්කෝලේ ඔක්කෝමල්ලා ඉස්සරහා ඉරෙන් හදෙන් එළිය අරන්  සිංදුව කියන්න කිව්වා 75ස් දෙනාම ඉතින් සිංදුව කියලා වංසේ බේරගෙන හු නොකා ස්ටේජයෙන් බැස්සා.... බැජ් එකත් ගහ ගත්තට මොකද මට බලන්න ලැබුනේ 12 පන්තියකුයි 13 පන්තියකුයි මයේ අම්මෝ දැන් වගේම ඉස්සරත් අක්කලව ශේප්  එකක් දා ගන්න පුළුවන් උනාට සම වයසේ උන්ව නම් කොන්ට්‍රෝල් කර ගත්තේ බුදු අමාරුවකින් කොටින්ම කියනව නම් මාස දෙක තුනක් බැජ එක්ක ඉදලම 12,13  උන්ට,

  '' කෑ ගහන්න එපා ''

                කියලා දෙන එක විදානයකින් උන් ඔක්කොම මීයට පිම්බා වගේ ඉන්නවා,හම්මෝ මන් එච්චර නපුරු උනා ඔය බැජ් කෑල්ල නිසා, බැජ හින්දා බොහොම නිහතමානි ආඩම්බරයක්,අකුරට වැඩ කිරිමේ පරම පිරිසිදු ජේතනාවක් තිබුනු විනා කාවත් දැනුවත්ව අපහසුතාවයට පත් කලා නම් මතකයක් නෑ.

                    මගේ සුවිට් වයිස් ප්‍රින්සිපල් උන්දා ගැනත් සදහන් නොකරම බෑ... උන්දා වසයි කියන්නේ වස එකේ හොදම එක එත් ඉතින් මාත් එක්ක නම් මාර ෆිට් එකක් තිබ්බේ,අපේ බැජේ උන් අහනවා                              "කොහොමද බන් ඔය මිස් එක්ක වසන්නේ" කියලා. 

 හිට්ලර් මිස්ව ෂේප් කොරා වගේ වයිස් ප්‍රින්සිපල් මිස්වත් ෂේප් කරගෙන වසන ශිල්පය දැනගෙන හිටපු නිසා ගොඩ ගියා.

     දැන් තමා හොදම හරිය......   2004 අන්තීමට තමා අපිට බැජ් ලැබුනේ...අපේ පළමු වැටලිම සිද්ධ උනේ 2005 පෙබරවාරි 14ර.... හැම ඉස්කෝලෙම නියපොතු,නිවාස බැජ්,කොන්ඩ මෝස්තර, සුදු ගව්මේ දිග පළල වගේම පෙබරවාරි 14ට අපි ඕං ප්‍රධාන රැස්වීම වෙලේ පන්ති වලට පැනලා බෑග් චෙක් කරා නංගිලා,අක්කලා අල්ලපු ඉස්කෝලේ අයියලාට ගෙනාපු තෑගි හොයන්න,ඔන්න ඉතින් සෝස මල්ද,,ලියුම්ද,සෙන්ට්ද සීඩිද එකි මෙකි නොකී ඔක්කොම අපිට හොයා ගන්න පුළුවන් උනා ඉතින් අපි ඒ බෑග්වල තිබ්බ පොතකින් නමුත් ලියාගෙන මේ ඔක්කොම ගැජට් අපේ බාරයට ගත්තා. ඊට පස්සේ  මමයි,හෙඩයි, ඩිපයි අපිට තිබ්බ රූම් එකට ඔය බඩු ඔක්කොම ගෙනියලා තියලා, ප්‍රධාන රැස්වීම ඉවර වෙනකම් ලියුම් ටික රස කොර කොර කියෙව්වා, අපිට එදා හොදටම හිනා ඒවල තිබිච්ච බහුබූත දැකලා.කෙටියෙන් කියනවා නම් අපිට පිස්සු හැදුනා ඒ ලියුම් කියවලා,ප්‍රින්සිපල් නම් අදාල ළමයින්ට දඩුවම් දුන්නා,හැබැයි අන්තිමෙට ඒ වැලන්ටයින් අයිටම් වලට මොනා කරාද මතක නෑ....

                 ඔන්න ඔය අවුරුද්දේ තමා හා හා පුරා  කියලා මට වැලන්ටයින් කාඩ් එකට දෙකක් ලැබුන පළමු අවස්ථාව.එකක් ඉස්කෝලේ ඇරිලා පෝලිම් බල බල ඉද්දි මම දන්න කියන ළමයෙක් වැලන්ටයින් කාඩ් එකක්  ගෙනල්ලා අතේ තිබ්බ,(මට තාමත් අවුල ඔය කාඩ් එක විතරක් අපිට චෙක් කරද්දි මග ඇරුනේ කොහොමද කියල)  ඕක අතට හම්බුනාට පස්සේ පෙන්න පෙන්න ඉදලා මාත් ගස් ,දුන්න එකත් ගස් හින්දා ..හිතේ කුතුහලයකුත් කෝඩුකාර විදිහට ඉපදුනු නිසා ඔන්න ඔහේ වෙන දෙයක් වෙන්ට කියලා ඔය දුන්න කාඩ් එක සුදු ගවුමේ සයිඩ් සාක්කුවට ඔබා ගත්තා ඒ එක්කම හෘද වස්තුව ගැහෙන වේගේ වැඩි උනා.....හිකිස් ඔයාලා හිතුවේ කාඩ් එක දුන්න කෙනා ගැන හිතලා කියලා නේද ...අපෝ නෑ මේ මගුල කවුරු හරි දැකලා මගේ බැජ ගැලවෙයි කියලා බයට තමා කකුල් මැන්ඩලින් ගහනවා එක්කම හාට් එකේ බීට් එක අසු හාරදහට ගැහුනේ,අනික ගෙනත් දුන්න කෙලිත් මන් උදේ හවස දකින කතා කරන කෙනෙක්.. වැඩේ කියන්නේ ඔන්න එදා ගෙදර යද්දි ලියුම් පෙට්ටියෙත් ලියුමක් ඒකේ  හාට් පිරිච්ච ලියුම් කවරයක් තිබුනේ, ලියුම දැක්ක ගමන් මම දැන ගත්තා මේක නම් මටම එවපු එකක් කියලා මොකද ඒ වෙනකොට අපේ අක්කණ්ඩි රටින් පිට ,අපේ අම්මට වැලා කාඩ් එන්නෙත් නෑනේ ඉතින් මේ මගුල මටම තමා ඇවිත් තියෙන්නේ කියල මම නිගමනය කරා.වෙලාව කියන්නේ අම්මා ඔය ලියුම දැකලා තිබිලා නෑ....:Pමන් බයේ උන්නේ මන් නොදැනුවත්ව ලැබුන මේ ඉලව් කාඩ් නිසා අම්මලාගෙන් නැති ලෙඩ පැට වෙයි කියල.ඉතින් ගෙදර ගිහින් කාඩ් දෙකම පාඩම් කරන මේස ලාච්චුවේ දාලා හවස ඉස්කෝලේ වැඩ කරද්දි බලන්න හිතාගෙන හිටියා........

             මධයම රාත්‍රිය කිට්ටු කරලා  අර එකටම සාක්කුවට දා ගත්ත කාඩ් එක බැලුවා.ලියුමකුත් තියනවා ඉංගිරිසියෙන් තමා කාඩ් එක ලියලා තිබ්බේ හොද වෙලාවට ලියුම හින්ගලෙන් ලියලා,අප්පොච්චියේ ඒ ලියුම කියවල ඉවර වෙද්දි මාව නිකන් හීන් දාඩිය දාලා කාමරය වටේ කෙටි, කෙටි භ්‍රමණය වෙන ගතියක් දැනුනා ඔයාලට කියන්න පින්වතුනි ඒක කෙල්ලෙක්ගෙන් ලැබුනු කාඩ් එකකුයි,ලියුමකුයි, පහුවෙනිදා මට ඕනේ නම් ඔය මැන්ටල් කෙල්ලව ප්‍රින්සිපල් ලගට හරි අපේ බැජේ උන් අතර හරි චාටර් කරන්න තිබ්බා. ඒත් මම එහෙම නොකලේ මානුෂික පැත්ත ගැන හිතලා අද හිතට සතුටුයි මන් වගේ මැටි කරත්තයක් එදා ඒ වගේ ඔළුව කම්පනා කරලා කෙනෙක්ගේ ආත්ම ගරුත්වේ බේරපු එක ගැන.ඔය ළමයා මන් හොදටම දන්න කියන කෙනෙක් සැහෙන්න දුප්පත් මන් කීප වතාවක්ම පොත් අරන් දිලා තිබුනා සමහරදාට කන්නවත් කෑම ගේන්න නැතිව ඉස්කෝලේ එන දවස් වලට මන් මගේ කෑම එක උස්සන් ගිහින් දීල තියෙනවා.(මම කැමති නෑ දුන්න දේවල් කියන්න ඒත් මේ දේ සදහන් කලේ මේ සිද්ධියට හේතු වු වස්තු බීජය සදහන් කරන්න) ඒ හැම දේම කලේ ඒ ළමයට ගොඩක් හොදට ඉගෙන ගන්න පුළුවන් නිසා ඔය සිද්දී බාලිකා ඉස්කෝල  වල බොහෝ විට වෙන වැඩක් නිසා මන් ඒ ළමයට ඔක්කොම තේරුම් බේරුම් කරලා දිලා  ඇනයක් වෙන්න කලින් මග ඇරලා හිටියා.ඒත් මන් අතේ දුරින් උදව් කරා ඉස්කෝලෙන් අවුට් වෙලා යනකම්ම

              (මාත් එක්කම හිටපු බැජේ හිටපු කිහිප දෙනෙක් දන්නවා මේ ළමය කව්ද කියලා,ගිය අවුරුද්දේ මම මේ ළමයට කතා කරා කැම්පස් අවුට් වෙලා මොණරාගල පැත්තේ ඉස්කෝලෙක ඉන්ගිරිසි ටීචර් කෙනෙක්ලු බොරුද ඇත්තද දකින්න මන් නෑනේ ලංකාවේ..මේ අවුරුද්දේ මැරි කරන්න ඉන්න බව කිව්වට දින වකවානු ලන් වෙලා කෝල් එකක් දෙවි කියල හිතනවා)මෙන්න මේ හේතුව එකක්,ඔය බාළිකා ඉස්කෝලෙට පිටසක්වල ජීවී ඉස්කෝලේ කියලා කියන්න.එළියන්ස්ලා හොදා ඒ ඉක්කෝලේ කෙල්ලන්ට වඩා හිකිස්.......

                  දෙවෙනි ලියුම නම් පොඩි කාලේ මගේ යාලුවා චතුරංගගෙන් ,ඒකේ ලියුම් නෑ ටෙලිෆෝන් නම්බරයක් නම් තිබ්බා.(මෙයාගේ පුංචිගේ දුවගෙන් තමා එඩ්ඩ්‍රස් එක හොයන් තියෙන්නේ)මන් ඉතින් ටිකක් හිතලා මතලා කෝල් එකක් දුන්නා ඒ සන්වාදේ ගිය හැටි අදටත් අකුරක් නෑර මතකයි ,මම කෝල් කරලා එකටම ඇහැව්වේ මාව මතකද?කියලා.නැනේ කිය කිය ඉදලා එක පාරටම ආ ඔව් එදා බස් හෝල්ට් එකේදී නම්බරේ දුන්න නංගිනේ කිව්වා.දැන් කියන්න මන් මේවා අහලා එදා හිනා වෙන්න ඇද්ද ?අඩන්න ඇද්ද? ටිකක් ඩුක හිටුනා ඒත් ඉතින්  මගේ උප්පැන්නේ නම කිව්වම මිනිහා අදහා ගන්න බෑ කිය කිය හිටියා.10 වසරේ ඉන්න කාලේ මුණ ගැහෙන්න වෙලාවක් තිබුන් නැති නිසා ඊට පස්සේ පන්ති යද්දි මුණ ගැහෙමු කිව්වට මන් අදි මදි කලේ  බැජේ ගෞරවය රකින්න ඕන නිසා පස්සේ කාලෙක චතුරංග අපේ නෑදෑ මල්ලි කෙනෙක්ට කෝල් කරලා,මල්ලි මට පණිවිඩ දෙන්න ඇවිත්  අපේ තාත්තට මාට්ටු උනා..  මම ඒ වෙනකොට චතුරංගව මුණ ගැහෙන්න   ගිහින්  තිබ්බේ නෑ කියන්න කියන්න..අපේ තාත්තා මට නෝක්කාඩු කිව්වා.ඒ දවස් වල අක්කා තමා මගේ දුක් ගන්නා රාළ වෙලා හිටියේ...මම දෙයක් කරා නම් කරා කියන නොකරා නම් නොකලා කියන කෙනෙක් ඒත් ඉතින් කිසිම වරදක් නොකරපු මාව  සතියක් දෙකක් නිවාස අඩස්සියේ තියන් හිටියා කොහෙවත් යවන් නැතුව.මටත් ෂොයි නිවාඩුව හොදට රෙස්ට් කරලා,ටි.වි. බලලා ෆන් එකේ හිටියා. පස්සේ අම්මටයි,තාත්තටයි උනත්   මන් වැරදි  නෑ කියලා තේරුම් ගිය නිසා සුපුරුදු පරිදි මගේ ජිවිතේ ගලා ගෙන ගියා....එදා නම් මන් හිතා ගත්ත අම්මල කියන ඕනම කෙනෙක්ට කැමති වෙලා බදිනවා මිසක් ආදරේ කරලා නම් කාවවත් බදින්නේ නෑ කියලා,මන් හිතුවා වගේම ඒ දෙත් කලා.බලාන යනකොට එයත් මන් වගේම පිස්සු කේස් එකක්...ඒ නිසා හොදට ගියා........නැත්තන් මේ බ්ලොග ලියන පිස්සු කේස් එකව ඔයාලට මුණ ගැහෙන් නෑ.... :D

                   ප:ලි; 

      අපේ තාත්තා මගේ බ්ලොග් කියවනවලු අම්මා කිව්වා..හප්පේ දැන් මේකත් කියවලා මගෙන් විස්තර අහයිද දන්නේ නෑ....අපේ හබිය නම් මේ  සීන් කෝන් දන්නවා ඒ නිසා අවුලක් නෑ තාත්තා තමා :D....තාමත් අපේ ගෙදර උ/පෙ. ඉවර උනාට පස්සේ ලැබුනු පෙම් හසුන් සුරක්ෂිතව තියෙනවා....මගේ ඩයිරි වගේකුයි,මෝඩ මෝඩ ලියුම් වගේකුයි ලංකාවෙන් එන්න කලින් ගිනි බත් කරා මොකද මන් ගෙදරින් ආවට පස්සේ අපේ නෑදෑ මල්ලිලා,නංගිලා මගේ කාමරේ පොත් පත් අවුස්සන්න එන බව කල්තියාම දැනන් හිටිය නිසා. හිකිස්...

ඔය ලියුම් මන් ලංකාවට ගියාම දිග ඇරගෙන කියවනවා.මට ඉතින් ඒවා බලලා හිනා..අපේ හබියා මට විහිලු කරනවා ඔය ලියුම් එව්ව කොල්ලව බදින්න තිබ්බේ එතකොට එයා බේරේක් නැති පුට් බයිසිකලේ ඇවිත් අපේ වත්තේ කරපිංචා ගහක් තීනවා ඕකේ නතර කරලා මාව බලන්න එයිලු...(හේතුව එයා මාව බලන්න එකටම ආවේ එයාගේ තාත්තාගේ පුට් සයිකලේ ඒ කතාව වෙන දවසක ලියන්නම් කෝ):P

 විශේෂයි

   පාසලට අපහස කරන අදහසින් කිසිත් නොලියුවෙමි.මන් අද මනුස්සයෙක් විදිහට පොළවේ පය ගහලා ඉන්නේ ඔය පාසල නිසා බව පසක් කරනුයේ ඉතාමත් ගෞරවපුර්වකය.එමෙන්ම මෙහි සදහන් හැම වචනයකම වගකීමක් මා සතුය.

අති විශේෂයි

අනික ප්‍රින්සිපල් ප්‍රශ්න අහන්න මන් ඩැන් ඉස්කෝලේ නෑ මෙහෙටත් ප්‍රශ්න දාන්න එන්න එපා..මෙහේ හදිස්සියට සාරි නෑ බෙඩ් ෂිට් තිබ්බට සෙට් වෙන කොක්කක්වත්,හරි හමන් බැල්කනි කෑල්ලක්වත් බෙල්ල එල්ලන් සුර ලොව යන්න නැති බව කාරුණිකව දන්වා සිටිමි.

45.කවුරුත් ආස කැරමල් පුඩින්

       මොකද කියන්නේ කට්ටිය අද හදමුද ලේසි පහසු අතුරුපසක්...මේ අතුරුපස පිරිමි පාර්ශවයේ අයටත් ගොඩක් ලේසියෙන් හදා ගන්න පුළුවන්......
                     

මේ තියෙන්නේ මම ඊයේ හදපු කැරමල් පුඩිම

අවශය ද්‍රව්‍ය:-(10දෙනෙක් සදහා)

බිත්තර 8
මිල්ක්මේඩ් 397g ටින් එකක් හෝ කිරි 500ml
වැනිලා එසන්ස් තේ හැන්දක්
සීනි අවශය්‍ය පමණට

හරි දැන් පටා....න් ගමු......
     එකටම බිත්තර 8 භාජනයකට දාලා විනාඩි 15-25 අතර කාලයක් හොදින් බීට් කර ගන්න,ඊට පස්සේ ඒ බිත්තර වලටම  වැනිලා එසන්ස්,සීනි එකතු කරලා ආයෙත් සීනි  දිය වෙනකම් බීට් කර ගන්න.දැන් තියෙන්නේ අන්තිම අදියර...ළමයි දැන්  ඔයාලට හොයා ගන්න පුළුවන් කිරි හරි මිල්ක්මේඩ් හරි එකතු කරලා තවත් විනාඩි10 විතර බීට් කර ගන්න.(කිරි එකතු කරනවා නම් උණු කරලා නිවා ගත්ත කිරි එකතු කරන්න...)

බිත්තර හොදින් ගසා ගත් පසු 

මිල්ක්මේඩ් නොහොත් ටින් කිරි එකතු කිරිම

      කැරමල් සාදා ගැනීමට                     සීනි මේස හැදි තුනක්  අඩිය නොඅල්ලන භාජනය දාලා, වතුර මේස හැදි 5 විතර එකතු කරගෙන රත් කරන්න(වතුර දැම්මම සීනි ඉක්මනින් කර වෙන්නේ නෑ)අඩු ගින්දරේ  සීනි රත් වෙද්දි හැදි ගාන්න.සීනි රත් වෙලා රන්වන් පාට  එද්දි ලිපෙන් බා ගන්න.

සීනි කර කිරිම වතුර සමග

රන්වන් පැහැති කැරමල්

     දැන් ඔයාලා කැමති හැඩයක  කේක් තැටියක් හෝ අවන් එකේ උෂ්ණත්වයට ඔරොත්තු දෙන වෙනත් භාජනයක අඩියට හදා ගත්ත කැරමල් ලිපෙන් බා ගත්ත හැටියේ තැනින් තැනින් දා ගන්න.(මතක තියා ගන්න කැරමල් රස්නේ නැති උන ගමන් ගල් වෙන බව) දැන් කලින් හදා ගත්ත මිශ්‍රණය ඔයාලගේ කැරමල් තවර ගත්ත තැටියට කට මට්ටමට ටිකක් පහලින් තියෙන්න දා ගන්න.
                                                       

හාට් තැටියට පුඩින් මිශ්‍රණය දැමිම

      හරි මිලගට ඔයාලගේ අවන් එකේ ඇති පැතිලි තැටියක් පහත රූපයේ තියෙන විදිහේ

ඒ තැටියට වතුර ටිකක් දාලා අවන් එකට ඇතුල් කරන්න අපි පුඩින් මිශ්‍රණය දා ගත්ත තැටිය  ඒ වතුර එක උඩින් තියලා අංශක 200ක උශ්ණත්වයට තැටියේ උඩට හා යටට රස්නේ ලැබෙන්න විනාඩි 10 කුත්  අංශක180ක උෂ්ණත්වයට තැටියේ යටට රස්නය ලැබෙන විදිහට විනාඩි 60-75 අතර කාලයක් තබන්න.අවසන් විනාඩි15 ඇතුලත  දිගටි ටුත් පික් එකකින් හෝ ඉරටුවකින් පුඩිමෙහි ඝනත්වය  පරික්ෂා කර බලන්න.
    දැන් හදා ගත්ත පුඩිම  අවන් එකෙන් එලියට අරගෙන  ගැලපෙන පිගානක් තැටිය උඩින් තියලා පුඩිම පරිස්සමින් අනිත් පැත්තට හරවන්න දැන් ඔයාලට ලස්සන ප්‍රියමනාප රසවත් පුඩිමක් දකින්න ලැබෙයි.දැන් හොද කෑල්ලක් කපාගෙන රස බලන්න.

රස බලමු

       
විශේෂ සටහන:/
      මිල්ක්මේඩ් ටින්කිරි ලෙසද හදුන්වන බව මතකයේ තබා ගන්න.මිල්ක්මේඩි බාවිතා කල හොත් පුඩින් මිශ්‍රණයට සීනි එකතු කිරිමේදී සැලකිලිමත් වන්න ටින්කිරි වල පැණි රස ගතිය වැඩි නිසා සීනි අවම ලෙස එකතු කරන්න,පොල් කිරි මේ සදහා බාවිතා කල නොහැක.කිරි සදහා බෝතල් කිරි පමණක් යොදා ගන්න.කැරමල් රන්වන් පාට වඩාත් තද රන්වන් පාටක් බවට හැරුනොත් භාවිතා නොකරන්න මොකද ඒ පාට කැරමල් පුඩිමට තිත්ත රසක් එකතු කරනවා. පුඩිමෙහි මිශ්‍රණය ඝන වීමට ගත වන කාලය  පාවිච්චිය සදහා යොදා ගන්න අවන් අනුවද වෙනස් විය හැකිබව සලකන්න.

44.අනියම් සිතුවිලි

                             

 
               ඔයාගේ උණුසුමට ගුලි වෙන්න පෙරුම් පිරුව හිත ඒ සුව පහසු උණුසුම ලග සැනසෙද්දි ඔයා මටත් හොරා යන්නම යන්න ගියා වගේ එක පාරමටම අතුරු දහන් වෙද්දි සත්තයි හිතට දැනුනේ පුදුම විදිහේ  අපහසු බවක් ඒත් කාලයත් එක්ක අවුරුද්දේ මාස ගානක් හරි ඔයාගේ උණුසුම ලග දැවටි දැවටි ඉන්නවත් වරම් ඇති නිසා, මම හිත හදා  ගත්තේ වෙන  කරන්නම දෙයක් නැති නිසා කියලා ඔයාට නිකමටවත් හිතෙනවද මම තවම දන්නේ නම් නෑ...ඒත් මේ හිත,ගත හොයන ඒ උණුසුම තියෙන්නේ ඔයා ලග විතරයි කියලා හිතෙද්දි සීතලින් ගැහෙන මැදියම් රෑක මට ඔයාව සිහි වෙන්නේ නිරායාසයෙන්ම....... 

                මට ඔයාගේ උණුසුම් ආදරය දැනෙන්න ගත්තේ යාන්තමට බහ තෝරන වයසේ උනත් ඔයත් එක්කම ලොකු වෙච්ච මම මුහුදු හතක්  පහු කරලා ජීවිතේ අලුතින් පටන් අරගෙන අවුරුද්ද,දෙක ගත වෙද්දි සත්තයි   මට ඔයාගේ ආදරේ  ඕනවටත් වඩා දැනෙන්න ගත්තා මගේ වාසනාවකට ඒ මුහුදු හත පැනලා ඔයාට මා ලගට එන්න තරම් දෛවය  මට කරුණාවන්ත උන එක නම් මගේම වාසනාවක් .....
ඔයාට තිබ්බ වැඩ කටයුතු එක්ක මම දන්නවා මට වඩා ලෝකයා ඔයා ගැන මහා ලොකු බලාපොරොත්තු තියාගෙන හිටිය බව ඒත් ඔයාගේ උණුසුමට මම ඕනෑවටත් වැඩියේ ලෙන්ගතු උන නිසාම නිතර දෙවේලේ හිත,ගත දෙකම  ඔයාව හොයන්න ගත්තා.........ලගින් තියා ගන්න හිතුවා..........

                  මට මතකයි ඉද හිට විදි දිගේ ඇදෙන දෙනෝදාහක් මිනිසුන්ගේ දෙනෙත් මුලා කරලා ,හැංගි හොරා  උදේ පාන්දර ලේසියෙන් නගින්නට පුළුවන් මගේ කාමරයේ  පුංචි මල් වලින් පිරිච්ච බැල්කනියට ඔයා ගොඩ වැදිලා වීදුරු දොරෙන් හීන් සීරුවට මටත් නොදැනිම කාමරෙයට ඇතුලු වෙලා හැල හොල්මනක් නැතිව ටිකෙන් ටික මගේ ලගට ඇවිත් මගේ කම්මුල් පුරා තැවරු ඒ උණුසුම් හාදු
සත්තයි තවමත් මට මතකයි අද ඊයේ වාගේ. ඒ විතරක්ද,ඒ වෙලාවට මගේ  ඇස්දෙක ලග තෙරපෙන නින්ද හීන් සැරේ ඉවත් වෙලා ඔයාගේ උණුසුමත් එක්ක හිත ප්‍රබෝධමත් උන හැගීම විද ගන්න මම තවමත් මග බලාන ඉන්නවා. ඔයාගේ උණුසුමට ගුලි වෙන්න  ලෝභ උන ඒ හැගීම අදටත් හිත සලිත කරන හැගිමක්.......

                           හැම අවුරුද්දෙම ශිත  සෘතුව පටන් ගද්දිම ලෝක සවාරිය යන්න ඔයා ලක ලෑස්ති වෙන බව මන් කල් තියාම දැනන් ඉන්න නිසා ඔයාගේ වෙන්විම දැන් දැන් හිතට හුරු පුරුදු වෙලා උනාට ඔයා ගැන අහල පහලින් ඇහෙන කතන්දර මේ හිත කොහොම ඉවසන්නද? සමහරු කියනවා ඔයා මේ නගරයෙන් පිට වෙලා ඉන්න තරමට මේ පලාතට හොදයිලු....තවත් සමහරු මම වගේම ඔයා මේ නගරයේ ඉන්නවට කැමති...........මම දන්නවා මේ වෙන්වීම ගොඩක් දිගු කාලයකට නොවන බව ඒත් පුරුද්දකට වගේ ඔයාගේ හෙවනැල්ලක සේයාවක් වත් විදියේ කොනක දකිනකම් ඔයා මටත් හොරෙන් ගොඩ උන ලස්සන පුංචි මල් වලින් පිරිච්ච බැල්කනියට වෙලා තවමත් මම මග බලන් ඉන්නවා..ඒ ඉද්දි ඔයා ලග ලගම එන බවට ඔයාගේ සුවද පිරිච්ච,උණුසුම් සුළන් කැරලි  කනට කොදුරන රහස් වලට මේ හිත පොපියන තරම්,අවට පරිසරයට දැනිලාද කොහෙද ගහකොල දළු දාලා,මල් පිපිලා සියතුන් ගී කියන්න පටන් අරන්.......
ඉතින් දැන් ඇති දුරස් වෙලා හිටියා හනි හනිකට එන්න.......

       

   ***********************************************************

රවි නොහොත් හිරු කුමරු ගැන ශිත සෘතුවේ හිතලට ගල් වෙච්ච මගේ හිතට මෙහෙමත් හිතුනලු ඕං........

43.මා දන්නා ඉතිහාසය ---3කොටස (ගෘහ නිර්මාණ හා කලා ශිල්ප - I )

                          කාලෙකින් මා දන්නා ඉතිහාසය කොටසක් ලියන්න බැරි උනා එහෙනම් 1 වන කොටස 2 කොටස කියවලා නැති අය මෙතැනනින් ගොහින් කියවලා එන්න-------------------------------------------- >    මා දන්නා ඉතිහාසය ---1කොටස.

                         මා දන්නා ඉතිහාසය ---2කොටස (වැව්, වාරිමාර්ග,දායක වු රජවරු ).

*********************************************************************************

              පැරණි වාස්තු විද්‍යාව පිළිබද තාක්ෂණයෙහි අති විශිෂ්ට අංග රැසක් අනුරාධපුර හා පොළොන්නරු රාජධානි වල නටබුන් පරික්ෂා කිරිමේදි පුරාවිද්‍යා කැනිම්කරුවන් විසින් සොයාගෙන ඇති අතර එකල සිටි විවිධ ශ්‍රේණින් විසින් විශිෂ්ට වාස්තු විද්‍යාත්මක නිර්මාණ කර ඇති බවට සාක්ෂි අදද අපට අනුරාධපුර,පොළොන්නරු සංචාරයකදි දැක බලා ගැනිමට හැක.බුදු දහම මෙරටට හදුන්වා දීමටත් පෙර කාලයෙදි පැවති ගෘහ නිර්මාණ  ශිල්පය කෙසේ වී දැයි දැන ගැනිමට  හැකි කිසිම නටබුන් මෙතෙක් සොයාගෙන නැත.එමෙන්ම අනුරාධපුර වාස්තු විද්‍යාත්මක නිර්මාණ,

              

              *දාගැබ්, පිළිම ගෙවල්,බෝදිඝර

                                   

                                                               *විහාර ගෙවල්,පොහොය ගෙවල්,ආරාම,භාවනා කුටි,දාන ශාලා

                                 

  *රජ මාළිග,බලකොටු

                                            *නාන පොකුණු,වැසිකිලි,බෙහෙත් ශාලා..............

                                                                                              ලෙස වර්ග කල හැකිය.

                         අනුරාධපුර යුගයේදි බිහිවු විශිෂ්ටතම වාස්තු විද්‍යාත්මක නිර්මාණයක් ලෙස දාගැබ්,එම යුගයේදි  විශේෂ ස්ථානයක් හිමි කර ගැනේ.බුදු දහමේ ආභාසයත් සමගම මෙරට ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයේ සුවිශේෂ වෙනස්කම් රාශියක් සිදු විය.දාගැබ, චෛත්‍යය,ස්තූපය,ථුපය සහ වෙහෙර යන නම් වලින්ද හැදින්වීමට පුළුවන.

              බුදුන් වහන්සේ ජීවමාන ව සිටි කාලයේදී ලංකාවේ දාගැබ් නිර්මාණය කර ඇති අවස්ථා දෙකක් ගැන ශිලා ලිපි වල සදහන් කර ඇත එනම්,

                        පළමු අවස්ථාව ලෙස සුමන සමන් දෙවියන්ට දෙන ලද කේශධාතු තැන්පත් කර මහවැලි නිම්නයේ මහියංගනය නැමති ස්ථානයේදි මහියංගන දාගැබ ඉදිකිරිමයි.

මහියංගන දාගැබ

                    දෙවන අවස්ථාව තපස්සු බල්ලුක නම් වෙළද දෙබෑයන් බුදුන් වහන්සේට විළඳ හා මීපැණි පිළිගැන්වීමෙන් පසුව ලැබුණු කේශධාතු තැම්පත් කර  තිරියාය නම් ස්ථානයේ ගිරිහඬුසෑය දාගැබක් ඉදි කිරිමය.(මෙය බුරුම මූලාශ්‍රවලද සඳහන් වේ,)

ගිරිහඬුසෑය 

            මෙරට ප්‍රථම ඓතිහාසික දාගැබ වශයෙන් සලකනු ලබන්නේ දේවානම්පියතිස්ස රජු විසින් කරවන ලද,බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දකුණු අකු ධාතුව තැන්පත් කර ඇතැයි විශ්වාස කෙරෙන ථුපාරාමය දාගැබය.කිහිප අවස්ථාවකදිම වරින් වර ප්‍රතිසංස්කරණයට භාජනය වු නිසාවෙන් ථුපාරාමයේ මුල් ස්වරූපය අද වන විට දක්නට නොලැබේ.ප්‍රමාණයෙන් විශාල දාගැබ් ඉදි කිරිම දුටු ගැමුණු රජතුමාගේ කාලයේදි ආරම්භ වු බව පිලි ගැනේ.දුටුගැමුණු රජතුමා ඉදි කළ මහා දාගැබ හෙවත් රුවන්වැලි සෑය හා මිරිසවැටිය දාගැබ ද වළගම්බා රජු ඉදි කළ අභයගිරිය දාගැබ ද මහසෙන් රජු විසින් ඉදි කළ ජේතවන දාගැබද වැදගත් තැනක් උසුලනු ඇත.එමෙන්ම අනුරාධපුරයට බැහැර ප්‍රදේශවල  ද විශාල දාගැබ් ඉදි විය

 උදා.

  *කැලණිය

             *තිස්සමහාරාමය

   *දීගවාපිය

    *සේරුවිල

         *සෝමාවතිය

             *මහියංගනය    

බෞද්ධ පොත පතේ සදහන් වන පරිදි දාගැබ් බද කොටස හෙවත් ගර්භයේ හැඩය අනුව දාගැබ් හයකට වෙන් කොට දක්වා ඇත.

         1,ධාන්‍යාකාර:වී ගොඩක හැඩයෙන් යුත් දාගැබ් මේ නමින් හදුන්වනු ලැබේ.

           

කැළණි දාගැබ

                      

         2.ඝණ්ඪාකාර: ඝණ්ඨාකාර දාගැබ ඝණ්ඨාවක හැඩය ගනී.මෙම දාගැබ් වර්ගය ප්‍රමාණයෙන් කුඩාවන අතර බුදුදහම ලැබීමෙන් පසු ලංකාවේ ඉදිකළ ප්‍රථම දාගැබ ඝණ්ඨාකාර හැඩයෙන් යුක්ත වේ.එය ථූපාරාම දාගැබය.

                       

ථූපාරාම 

         3,බුබ්බුලාකාර:මෙම දාගැබ් දියබුබුලක හැඩය උසුලන අතර ලෝකයා මවිතයට පත්කරන රුවන්වැලි මහාසෑය බුබ්බුලාකාර හැඩයගනී.එමෙන්ම තිස්සමහාරාම දාගැබ ,පොළොන්නරුවේ කිරිවෙහෙර හා රන්කොත් වෙහෙර බුබ්බුලාකාර හැඩය උසුලනු ලැබේ.

                                      

රුවන්වැලි මහාසෑය

4,ඝටාකාර: මෙම  දාගැබ කළයක හැඩයට සමානය.

                                         

සෝමාවතී දාගැබ්

         5,පද්මාකාර:පද්මාකාර දාගැබ් නෙළුමක ස්වරූපය ගනී.පොළොන්නරුවේ දෙමළ මහාසෑයත් බුත්තල යුදගනා වෙහෙරත් පද්මාකාර හැඩය වේ.

                                             

දෙමළ මහාසෑය

                                 

         6,අම්ලකාර :නෙල්ලි ගෙඩියක හැඩයෙන් යුත් දාගැබ් මේ නමින් හදුන්වනු ලැබේ මෙවැනි ස්ථූප වර්තමානයේ දක්නට නැත.මෙම ස්ථූප වර්ග හැරෙන්නට බෞද්ධ රටවල අටපට්ටම් ස්ථූප,ලූණු ගෙඩියක හැඩය ගත් ස්ථූප, සතරැස් ස්ථූප, සිලින්ඩරාකාර හැඩයගත් ස්ථූපද දක්නට ඇත.

   

                         දාගැබක අංග                              

මා සතුව තිබූ රූප සටහනක්

    මෙහි අංක 1න් දක්වා ඇත්තේ පේසාවළලුය.දාගැබ පේසාවළලු තුනකින් සමන් විතය.එක මත එක කුඩා වෙමින් ඉහළට යන පේසාවළලු තුන මත දාගැබක ගෝලාකාර ගර්භය ඉදි කර තිබිම විශේෂ ලක්ෂණයක් ලෙස සැලකේ.

මෙහි අංක 2න් දක්වා ඇත්තේ ගෝලාකාර වු ගර්භයය.බුදුන් වහන්සේගේ ධාතු හෙවත් සරවඥ ධාතු තැම්පත් කර ඇත්තේ ධාතු ගර්භයේය.

මෙහි අංක 3න් දැක්වෙන්නේ දාගැබෙහි ගර්බය මුදුනේහි හතරැස් කොටුවෙහි මධ්‍යයේ ද ධාතු තැම්පත් කොට ඇත.

 

අංක 4න් දැක්වෙන  කොත දේවතා කොටුව ලෙස හැදින් වේ.

අංක 5න් දක්වා ඇත්තේ දේවතා කොත මත පිහිටි කොත් කැරැල්යය.කොත්කැරැල්ලේ  අග මාණික්‍යයක් හෝ ලෝහයෙන් කරන ලද කොතක් බොහෝ විට දැකිය හැක.

වාහල්කඩ:

         දාගැබ සතර දිසාවෙන්හි දාගැබට  සම්බන්ධකොට අලංකාරය සදහා ඉදි කළ නිර්මාණයකි.පසු කාලයේදි මෙම වාහල්කඩ ලිය වැල් වැනි මෝස්තර වලින් අලංකාර කර ඇත.දාගැබට මල් පුජා කිරිම සදහා තනන ලද ගල් ආසන ද මේවායේ දක්නට ලැබේ.

චේතියඝර හෙවත් වටදාගේ:

                     දාගැබේ ආරක්ෂාව සදහා ඉදිකර ඇති ගෘහය චේතියඝර නමින් හැදින්වේ.මුල් කාලයේදි ඉදිකෙරු කුඩා දාගැබ් ආවරණය කොට චේතයඝර නිර්මාණය කර තිබු බවට සාධක ඇත.ථුපාරාමයේ,ලංකාරාමයේ සහා අම්බස්ථුල දාගැබේ එවැනි චේතියඝර තිබු බව,ඒවා වටා ඇති ගල් කණු වලින් සනාථ වේ.වහලය දැවවලින් නිර්මාණය කරන්නට ඇතැයි විශිවාස කෙරේ. මැදිරිගිරිය වටදාගේ මෙයට කදිම නිදසුනකි

ප.ලි.

තොරතුරු පොත පත,විකිපීඩියා ඇසුරෙන් ද, පින්තූර ගූගල් ඉමේජ් වෙතින් ද සොයා සපයා ගන්නා ලදි.

42.සම පාද ත්‍රිකෝණයක බැදි අහිංසක හැගීම්- II කොටස

පළමු කොටස මෙතනින් බලන්න.....................
   
                  සර්,චතුරංගවත් සම්පවත් කනින් ඇදගෙන යන අඩි පාරේම  අරුණව අල්ලගෙන මමත් ,පී.ටි. මිසුත්  ඔපීසිය ලගට ගියා විතරයි සර් දඩි බිඩියට දෙන්නගෙම කන් දෙක අත ඇරලා

"දණ ගහපියව් මෙතන" කියලා,මැඩම් ලගට ගියා.

   අරුණයා කෙදිරි ගාන අස්සේ පී.ටී. මිස්,  
 
     "රිදෙනවද පුතා"කියලා අහනවා.......

                     අරුණයා පේන ඇහෙන් මන් දිහා බල බල අඩනවා..........ඕංං  ටිකකින් සර් ඇවිත් අරුණව අරන් ඉස්පිරිතාලේ යන්න පිටත් උනා,ඒ එක්කම වේවැලත් එහාට්ට මෙහාට්ට වන වන මැඩම් අපි හිටපු තැනට ආවා.මන් දිහා හැරිලා
 "ඔය ළමයා මොකද?"
      ඔන්න ඉතින් එදා පුංති මගේ වචන ටැපලි ටැපලි වෙච්ච සිද්දිය මැඩම්ට කිව්වම,මැඩම් මට පන්තියට යන්න කිව්වා  .... ඒ එක්කම මට ඇහුනේ මැඩම් තරහින්
"තමුසෙලා දෙන්නට සමාවක් නෑ " කියනව විතරයි

                         එතනින් එහාට එතැන සිද්ධ වෙච්ච කිසි දෙයක් මම දන්නේ නෑ
************************************************************************************
       මම පන්තියට එද්දි අපේ ගණන් පීරියඩ් එකේ බාගයක් ගිහින් ,ගණන් මිස්ටත් වෙච්ච  සිද්ධිය කියලා ඉදගෙන ගණන් හැදුවත් චතුරංග ගුටි කනවා ඇති කියලා දුකකුත්,අරුණයාගේ ඇහැ පෙනෙන්නේ නැති වේවි කියලා  මූසල සිතුවිල්ලකුත් සම්පා මැඩම්ගෙන් ගුටි කනවා ඇති කියලා සතුටකුත් හිතේ  වරි වර රජ කම් කරද්දි  පොතේ ගණන් හදන්න  යට වෙලා  ටික වෙලාවක් ගියා......

"ආ තමුසෙලා දෙන්නා ...එනවා ඇවිත් ඉදගෙන ගණන් ටික හදනවලා".

"මැඩම් තමුසෙලා දෙන්නට  සලකන්න ඇතිනේ......
                         කින්ඩි හිනාවක් මවාගෙන ගණන් මිස් එහෙම කියද්දි චතුරංග බිම බලන් ඇවිත් මන් ලගින් ඉද ගත්තා....සම්පත් ඌ හිටපු කණ්ඩායමේ ඉදගත්තා.....ගණන් පිරියඩ් එක ඉවර වෙනකම් කිසි විස්තරයක් කතා කරන් නැතුව හිටපු අපි පීරියඩ් එක ඉවර වෙලා මිස් පන්තියෙන් එලියට බහිද්දි මම චතුරන්ගයගෙන්, "මොකද උනේ කියලා ඇහැව්වා.චතුරංග අත පෙන්නුවා...වේවැල් පාරවල් රතුවට අල්ලේ ඇදිලා,චතුරංග ටිකකින් කිව්වා "මම ආයෙත් ඉස්කෝලේ එන්නේ නෑ කියලා" එත් එහෙම උනේ නෑ.චතුරංග ඉස්කෝලේ ආවා.චතුරංගගෙයි,සම්පගෙයි අම්මලා  පහු වෙනිදා ඉස්කෝලෙට ආවා මතකයි ..මොනා උනාද කියලා මතකයේ නෑ....අපි අරුණව බලන්න ගියෙත් නෑ අපිට ඒ දවස් වල එහෙම යන්න හිතුන් නැත්තේ ඇයිද මන්දා ........
      ඔහොම්ම මාසයක් විතර ගෙවිලා  උදාවුන  සදුදාවක අපි උදේ රෑස්වීමට ගිහින් පන්තියට ඇවිත් පන්ති බාර මිස් නාම ලේඛනය ලකුණු කරද්දි අරුණ අම්මයි,අක්කයි එක්ක බුලත් අතකුත් අරන් පන්තියට අවා මමයි චතුරංගයි හිතුවේ අරුණ ගොඩක් කාලෙකට පස්සේ පන්තියට ආව නිසා බුලත් අතක් ගෙනත්  මිස්ට වදින්න වෙන්න ඇති කියලා,එත් අපි වැරදි, එදා අරුණව,අම්මා ඉස්කෝලෙන් අස් කරගෙන වෙන ඉස්කෝලෙකට දාන්න යන්න ඇවිත් තිබුනේ .....ම්....ම්...ම්.......මට තාමත් අද වගේ මතකයි අරුණගේ ඇහැ වටේට බැට් එකේ පාර කළුවට එදා පෙනුනා.....අරුණ  අපි ලගට ඇවිත්
 
   "මම අලුත් ඉස්කෝලෙකට යනවනේ"
   
  " අපි ආයෙත් හම්බ වෙයිද  බන්" චතුරංගයා අරුණගෙන් අහනවා......
(මේ මට ජීවිතේට අමතක වෙන්නේ නැති අපේ අන්තිම මොහොතේ ඇහුන වචන ටික)

                                      ඇත්තටම එදා මන් මොකුත් කතා කලේ නෑ,මට දුකයි
*********************************************************************************
              අරුණ ඉස්කෝලෙන් ගියේ සම්ප නිසා කියලා එදා මගේ හිතේ තදින්ම කා වැදිලා තිබුනා ඒ රිටන් එක සම්පට දෙන්න ඕන කමක් තිබුනට  ප්‍රින්සිපල් මැඩම් ගාවට යන්න  මම බය උනා...... හැබැයි ඉතින් "කොකාට වාරයක් ආවා නම් තිත්තයටත් අනිවා වාර දෙකක්වත් එනවා" කියන්නා වගේ දවසක් ඉස්කෝලෙන් පස්සේ මමයි තව ගැණු ළමයෙකුයි පන්තිය අතු ගාන්න පටන් ගත්තා විතරයි සම්පා අනිත් කොල්ලෝ එක්ක එකතු වෙලා කොල ඉරලා අතුගාපු  දිහාට විසික් කරන්න ගත්තා, සම්පගේ හොම්බට අනින්න හිතාගෙන සම්පා ලගට බනින්න ගියාම  මු මගේ කොලර් එකෙන් ඇදලා කොලර් එක ඉරලා දැම්මේ නැතෑ....එදා ඉරිච්ච කොලර් එක පිටින්ම අඩාගෙන ගෙදර ආවා, මේ සිද්ධිය  ගෙදරින් දැන ගත්තම නම් එයාලගේ තීරණේ උනේ මාව බාලිකාවකට තල්ලු කරලා දාන්න.එහෙම කොහොමද ? නිකන්ම බාලිකාවකට යන්නේ සම්පට මොකුත් නොකර එහෙම මගේ පුංචි හිතට දරුණුවට හිතුනා.දවස් සති එකින් එක පෙරලිලා 1 වාරය ඉවර වෙද්දි  මට බාලිකාවකට යන්න නැකතත් උදා උනා.....
   තුන් වෙනි වාරය පටන් ගන්නවා එක්කම දවස් තුනකින් මට බාලිකාවකට යන්න දින නියම වෙලා තියෙද්දි,හිටපු ඉස්කෝලෙන් අස් වෙන දිනේට ඉස්සරින්දා හවස ඉස්කෝලේ ඉවර වෙලා සම්පව අවුස්ස ගත්තා....හෙට ඉස්කෝලෙන් අස්වෙන ෆිට් එකත් අරන් සම්පව තල්ලුත් කරා.....
                                                             
සම්පා .....උඹට මම ......කියලා
                                 ඇවිත් මගේ කොන්ඩෙනුයි, ටයි පටියෙනුයි අල්ල ගත්තා....මාත් අත ඇරියේ නෑ හදිස්සියට සම්පගේ දූල වෙච්ච කමිසේ සාක්කුවෙන් වීරිය දාලා ඇද්දා..සාක්කුවේ නූල් ටික බර බරාස් ගාලා ලිහිලා ගියා.. මගේ වෙලාවට අක්කණ්ඩි මාව එක්කන් යන්න ලොකු ස්කෝලේ ඉදන් පොඩි ඉස්කෝලෙට ඇවිත් තිබුනා ඒ නිසා සම්පා ටිකක් බය උනා ඒ අතර තුර මන් අක්කණ්ඩි එක්ක ඉස්කෝලේ ඉස්සරහ පාරේ යන ලංගම බස් එකට ගොඩ වෙලා ජයග්‍රාහි හැගිමකින් ගෙදර ආවා.පහුවෙනිදා ගොඩක් දුකින් ඒ ඉස්කෝලෙන් අස් වෙලා පිටසක්වල ජීවින් වගේ පෙනුන කෙල්ලෝ ඉන්න බාලිකා ඉස්කෝලෙකට යන්න උනා(ඒ දවස් වල කෙල්ලන්ට පිට සක්වල ජීවින් කියලා කිව්වේ ඇයි කියලා දවසක ලියන්නම් )................
   බාලිකා ඉස්කෝලෙදි මගේ ඇට්ටර කම්, උඹ,බන්,බොලන් වගේ වචන වෙනුවට ඔයා,මෙයා,අනේ කියන්න ගත්තා........වානරයන්ගේ පරිනාමය වගේ මාත් පරිනාමය උනා ....හැබැයි පුතෝ ඒ ඉස්කෝලෙදි විතරයි ගෙදරදි නම් පරිනාමය රිවස් ගියර් එකේමයි ගියේ ඒකත් ටික කාලයයි......
         ඊට පස්සේ මට උදා වුන හැම  දවසකම මම බාලිකාවට ඕන විදිහට හැඩ ගැහුනා...........................

*******************************************************************************

සම්පත් ගැන පසු කාලීනව  දැන ගන්න ලැබුනේ ඒ දවස් වල කැන්ටිම කරපු ඇන්ටිගේ දුවගේ පුතා කියලයි,අම්මගෙයි තාත්තාගෙයි ආදරය අහිමි වෙච්ච ළමයෙක්..ඔය ටික මන් දැන ගත්තම එදා කරපු වැඩේ ගැන මන් සැහෙන්න පසුතැවුනා..ඒ දුල කමිසේ සාක්කුව එච්චර ඉක්මනට ඉරිලා ගියේ ඒ දුප්පත් ,කටුක ජීවිතේ සලකුණක් විදිහට කියලා මට දැනටත් මතක් වෙද්දි දැනෙන හැගිම මට විස්තර කරන්න තේරෙන්නේ නෑ........සම්පත් අද කොහේ ඉන්නවද දන්නේ නෑ...........


අරුණ ....
    මන් සා\ පෙ. කරනකම් හිතන් හිටියා අරුණගේ ඇහැ ලග තිබුන ඒ බැට් එකේ කළු පැල්ලම ජීවිතේටත් ඒකගේ ඇහෙන් මැකෙන් නැති වේවි කියලා....එත් මන් කවදා හරි මුණ ගැහෙන්න පෙරුම්පුරපු
අරුණයා ....බැට් පාරකුත් කාගෙන ඉස්කෝලෙන් යන්නම ගිය එකා......මම 7 වසරදි ආයේ කවදාවත් නෝඑන්නම යන්න ගිහින් කියලා මම දැන ගත්තේ සා\පෙ කරන කාලෙදි.......අරුණගේ සොහොන් කොත හොයා ගන්නවත් ඒ දවස් වල අරුණ පදිංචි වෙලා හිටියේ කොහෙද කියලා මතකයේ නෑ....එත් තවමත් දන්න කියන ඒ කාලේ කට්ටිය හම්බුනාම සොහොන ගැන විස්තර අහනවා ඒත් ඒ ගැන දන්න කවුරුවත් තාම මට මුණගැහුනේ නෑ

චතුරංගගේ පුංචිගේ දුව අතේ මාව මතක් කරලා පණිවිඩයක් එවලා තිබුනා 10 වසරදි සා\පෙ කරන දවස් වල අපි මුණ ගැහෙන්න කතා උනත් කවදාවත් දෛවය ඒකට ඉඩ දුන්නේ නෑ....චතුරංගගේ තිබුන බළල් ඇස් වලට පුංති සන්දියේ මන් හෙන ලයික්ලු ඈ......චතුරංගයා ඉන්න තැනක් නම් දන්නේ නෑ ....හොයලා බලන්න හිතන් ඉන්නවා....වෙලාවක් නෑනේ මෙදා පාරවත් ලංකාවට ආවම සර්ච් එකක් දාලා බලන්න ඕනා......

පරිනාමයට හසු  වී අවුරුද්දකට පසු මේ මම.....දන්නෝ දනිති ඉස්සරයි දැනුයි කියලා වෙනසක් නෑ.....

ප.ලි.
  අලේ මේ කොටස ලියන්න මෙච්චර දවස් ගත්තට සමා අවසර.....මන් අසනීප උනානේ...බස්සි නංගගේ ආදරණීය තර්ජනයට බය උන පාර මේම ලියාගෙන ලියාගෙන කොටස් කඩන් නැතුවම ලියාගෙන ගිහින් මැල්ලුම නතර කරා......